نماینده مجلس: قبل از «آشتی با جهان» باید با «ملت آشتی» کنیم

نماینده مجلس: قبل از «آشتی با جهان» باید با «ملت آشتی» کنیم

سایت خوان

۱۴۰۲/۰۳/۲۰ ۲۳:۵۸

۳۹۷۵۲۸۴

ایلنا : جلیل رحیمی جهان آبادی نماینده مجلس درباره مطرح کردن آشتی ملی و ضرورت آن گفت: وضعیت کشور مطلوب نیست؛ این را هر انسان عاقل دلسوز و فهیمی می‌داند که ما در وضعیت مطلوبی به سر نمی‌بریم. وضعیت اقتصادی کشور و فشار اقتصادی روی ملت طاقت‌فرسا شده است و ملت توان تحمل ندارند.

نماینده مجلس: قبل از «آشتی با جهان» باید با «ملت آشتی» کنیم

رحیمی جهان آبادی گفت: طرح آشتی ملی یعنی آزادی تمام زندانیان سیاسی و عقدیتی. یعنی تصویب قانون منع اعدام البته به جز در قصاص که قصاص هم حکم شرعی است و خداوند همه را به بخشش تشویق کرده است.

ماندن پای روش‌ها و سنت‌های قدیمی «خطای بزرگی» است / «شجاعانه» بخش‌های ناکارآمد را جمع کنیم

  • جلیل رحیمی جهان آبادی نماینده مجلس درباره مطرح کردن آشتی ملی و ضرورت آن گفت: وضعیت کشور مطلوب نیست؛ این را هر انسان عاقل دلسوز و فهیمی می‌داند که ما در وضعیت مطلوبی به سر نمی‌بریم. وضعیت اقتصادی کشور و فشار اقتصادی روی ملت طاقت‌فرسا شده است و ملت توان تحمل ندارند.

بخش هایی از گفت و گوی رحیمی جهان آبادی را در ادامه می خوانید:

250*300

  • فضای اجتماعی و سیاسی را دچار انسداد کرده اند، بسیاری از نیروهای خانواده انقلاب گوشه‌گیر، حذف و خانه‌نشین شده‌اند. طیف‌هایی از اصلاح‌طلبان و اعتدالیون با فشار انحصارطلبان از گردونه مدیریتی کشور حذف شده‌اند. کسانی که می‌توانستند با مرزنشینان و اقلیت‌ها و زنان گفت‌وگو کنند، امروز در چارچوب قدرت وجود ندارند.
  • کسانی که در بدنه حاکمیت بودند و با مردم گفت‌وگو می‌کردند و مورد قبول‌شان بودند، دیگر در بدنه حاکمیت نیستند.هر نظام سیاسی در هرکجای عالم هنگامی که یک طیف و یک جناح سیاسی بتواند ۱۰، ۲۰ و ۳۰ درصد مردم را پشت سر حکومت بیاورد، از آن جریان و طیف حمایت می‌کنند. حتی حمایت مالی و قانونی می‌کنند تا فعالیت کند، ولی ما با دست خودمان طیف‌هایی که ۷۰ الی ۸۰ درصد مردم را پای صندوق رأی می‌آوردند و آرای ۲۰ میلیونی و ۱۸ و ۱۹ میلیونی می‌آوردند همه را حذف کردیم و در حال حاضر چه کسانی به عنوان دایره خودی مانده‌اند؟ کسانی که با ۱۰ و ۱۵ درصد آرا به مجلس می‌آیند. این ظلم در حق جمهوری اسلامی و مردم است.
  • من طرح آشتی ملی را پیشنهاد دادم. من فکر می‌کنم قبل از آشتی با جهان و تنش‌زدایی در جهان و تنش‌زدایی با هر کشوری باید با ملت خودمان تنش‌زدایی کنیم، با ملت آشتی کنیم و ملت را باید به پشتوانه انقلاب بازگردانیم. این‌که مشاهده می‌کنیم منافقان، سلطنت‌طلب‌ها و تجزیه‌طلبان بعد از ۴۰ سال از سوراخ‌های پنهان شده‌ سر برآوردند و ادعا می‌کنند، به خاطر این است که ما نیروهای خودی را رها و آن‌ها را غیرخودی تلقی کردیم.
  • طرح آشتی ملی یعنی آزادی تمام زندانیان سیاسی و عقدیتی. یعنی تصویب قانون منع اعدام البته به جز در قصاص که قصاص هم حکم شرعی است و خداوند همه را به بخشش تشویق کرده است. طرح آشتی ملی یعنی اجازه دادن و بازگرداندن تمام نیروهای سیاسی به گردانه انتخابات و برگزاری یک انتخابات با مشارکت بالا. شما انتخابات ترکیه را مشاهده کردید چه وضعیتی داشت و ما دچار چه وضعیتی هستیم.
  • طرح آشتی ملی یعنی اینکه ما ملت خودمان را دو قطبی نکنیم. حقوق و حریم خصوصی زنان، حریم خصوصی و حقوق جوانان و اقلیت‌ها را به رسمیت بشناسیم. بعد از ۴۳ اهل سنت تهران جایی قانونی برای برگزاری نماز جمعه‌شان داشته باشند، بعد از ۴۳ سال جایگاه اهل سنت و زنان را بیش‌از پیش تقویت کنیم و در پست‌های کلیدی قرار گیرند چرا که ۵۰ درصد جامعه ما زنان هستند.
  • متاسفانه دیدگاه‌های متحجرانه، بسته و غیرمنطقی به کشور و نظام آسیب زده است، طرح آشتی ملی یعنی بازگشت انقلاب به مردم، زیرا انقلاب ما به نظر من مردمی‌ترین انقلاب تاریخ خاورمیانه و جهان است. امام و مردم کاری را انجام دادند که نه کودتا بود و نه اقدام خشن نظامی و هیچ نامی برایش نمی‌شود گذاشت جز یک انقلاب مردمی تمام عیار. حیف است یک انقلاب مردمی تمام‌عیار به دست اقلیتی کاسب‌کار بیفتد که به نام انقلاب و اسلام همه را از گردونه مسائل کشور خارج می‌کنند.
  • نلسون ماندلا زمانی که آفریقای جنوبی دچار آپارتاید بود، یک سخنرانی معروف دارد در آن سخنرانی معروف گفت چه کسی بیشتر از همه در این سال آسیب دید و زندان بود؟ چه کسی بیشتر از همه شکنجه شد؟ چه کسی بیشتر از همه تنهایی را تحمل کرد؟ مردم داد زدند ماندلا. آنان منتظر بودند که ماندلا انتقام را به آن‌ها تاکید کند، اما گفت امروز روز آشتی در آفریقای جنوبی است، من بخشیدم شما هم ببخشید.
  • ما از این بالاتر و برتر روز فتح مکه را داریم که پیامبر گذشت کرد، کدام پیامبر؟ همان پیامبری که از خانه خودش اخراج شده بود و اموالش را گرفته بودند پیامبری که کتکش زده بودند و بی‌حرمتش کرده بودند با قدرت برگشت مکه و اعلام کرد که امروز روز رحمت است.ما نیاز به رحمت و بخشش داریم. همه کسانی که در حوادث اخیر بودند را مورد عفو کامل قرار بدهیم. زندانیان را آزاد کنیم، از خانواده کسانی که کشته شدند، دلجویی کنیم زیرا آن‌ها فرزندان این آب و خاک بودند، اعتراض مسالمت‌آمیز را به رسمیت بشناسیم و نیروهای سیاسی را به اریکه بازگردانیم. اگر می‌خواهیم منافق، تجزیه‌طلب و سلطنت‌طلب به برای ما تعیین تکلیف نکند

کنگره مانعی جدی برای بایدن

اکوایران:برجام هیچگاه در کنگره آمریکا محبوبیت نداشت اما دولت بایدن در ابتدا مایل بود برای احیای این توافق گامی جدی بردارد. با این حال، شرایط تغییر کرده است. برای دولت دشوار است که از کنگره بخواهد از توافق هسته‌ای حمایت کند.آن هم در شرایطی که همکاری(ادعایی) پهپادی تهران و مسکو و نآرامی ها در ایران هنوز از یاد نرفته است.

بهای خروج از برجام؛ بایدن پلن سی را انتخاب کرد؟

به گزارش اکو‌ایران، همزمان با افزایش گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال توافق میان تهران با غرب درباره برنامه هسته‌ای ایران، فارن افرز با انتشار یادداشتی تحت عنوان «قمار بایدن بر روی ایران» ضمن اشاره به طرح‌های احتمالی که دولت بایدن در ارتباط با برنامه هسته ای ایران در در دست بررسی دارد، به تلاش‌های بایدن اشاره دارد؛ تلاش‌هایی که به باور نویسندگان این یادداشت برای ایران فرصت ساز است و برای ایالات متحده و غرب به سان قماری هولناک. اکوایران یادداشت را در دو بخش تقسیم کرده که بخش نخست آن در ادامه آمده است.

بهای خروج آمریکا از برجام

پس از بیش از دو سال تلاش بی‌نتیجه جهت احیای توافق‌ هسته‌ای 2015، شواهد نشان می‌دهد که دولت بایدن به این نتیجه رسیده که باید به گزاره‌ای فراتر از احیای برجام بیاندیشد. مارس 2022 و بعد از آن سپتامبر سال گذشته، تهران (به ادعای این نشریه) با احیای برنامه جامع اقدام مشترک خودداری کرد و در عوض خواسته‎‌های جدیدی را مطرح کرد؛ خواسته‌هایی که احتمالا می‌دانست غرب قادر به تحققشان نیست. بعد از آن دو متغیر، یعنی ناآرامی ها در ایران و همکاری نظامی ایران و روسیه اشتیاق غرب برای احیای برجام در پایتخت‌های غربی را از میان برد. جو بایدن در نهایت ماه نوامبر اعلام کرد که برجام مرده است.

هم‌زمان با شکست رایزنی‌ها، برنامه هسته‌ای ایران به شکل بی سابقه‌ و برگشت ناپذیری پیشرفت کرد، از زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا از توافق هسته‌ای خارج شد، بالاخص در دو سال گذشته، ایران به نقطه عطفی مهم در حوزه هسته ای دست یافته، این کشور صدها کیلوگرم اورانیوم غنی شده ذخیره کرده و هزاران سانترفیوژ پیشرفته را نصب کرده است. به ادعای نویسنده این یادداشت، در ماه‌های اخیر، ایران تقریبا هیچ بهایی برای پیشرفت هسته‌ای‌اش پرداخت نکرده است. برعکس موقعیت ژئوپلتیکی این کشور بهبود یافته است. همزمان روابط ایران با چین و روسیه تقویت شده و در عین حال ایران روابط خود را با برخی از هماسیگانش از جمله رقیب منطقه‌ای‌اش عربستان عادی کرده است.

قمار بایدن

حالا دولت بایدن از طرح الف -احیای برجام- صرف نظر کرده است اما از چرخش به سوی پلن بی یعنی اعمال فشارهای اقتصادی، سیاسی و نظامی بر تهران که توسط بسیاری از تحلیلگران و همچنین مقام‌های اسرائیلی پیشنهاد شده هم خودداری کرده است.بایدن در عوض پلن سی را برگزیده؛ تلاشی برای جلوگیری از وقوع بدترین نتیجه از مناقشه هسته‌ای ایران و در عین حال حفظ امکان حل و فصل اختلاف‌ها در آینده. واشنگتن برای جلوگیری از افزایش تشدید تنش‌ها و جلوگیری از دست رفتن راه‌حل‌های دیپلماتیک بدین امید که بتواند توافق بهتری را جایگزین برجام کند در تلاش است تا مسیر را هموار نماید.

حتی اگر تحقق چنین طرحی موفقیت آمیز باشد، پلن سی هزینه‌هایی به همراه خواهد داشت. این طرح به ایران اجازه خواهد داد تا برنامه هسته‌ای‌اش را به شکلی پیوسته توسعه داده و در عین حال به انزوای سیاسی و اقتصادی خود پایان دهد. [به ادعای فارن افرز] این استراتژی به جای آن که ماحصل برنامه هسته‌ای ایران را معکوس کند، تثبیت وضعیت ایران را به عنوان کشوری که در آستانه گریز هسته‌ای قرار دارد را به همراه دارد.

درباره کلیدواژه آمریکا در خاورمیانه

توسل به چنین رویکردی بهترین شانس برای جلوگیری از اجرای بدترین سناریوهای احتمالی در خاورمیانه است و در عین حال پتانسیل نوعی توافق دیپلماتیک را هموار خواهد کرد.حتی پیش از وقوع جنگ در اروپا، دولت بایدن قصد داشت تمرکز این کشور را از خاورمیانه دور کرده و به جای آن بر رقابت با چین و روسیه متمرکز شود. مقام‌های آمریکایی استدلال کردند که یک رویارویی بزرگ با ایران موجب انحراف و از میان رفتن منابع در دسترس می‌شود. دولت بایدن در خاورمیانه اهداف دیگری دارد که ممکن است شانس بیشتری برای موفقیتشان وجود داشته باشد؛ اهدافی چون میانجیگری جهت توافق برای عادی‌سازی روابط اسرائیل و عربستان.در نتیجه کاهش تنش کلیدواژه سیاست ایالات متحده در ارتباط با ایران بوده است.

انفعال آمریکا برای ایران فرصت ساز شد

در عمل این گزاره به اجرای سهل‌انگیز تحریم‌های نفتی ایالات متحده علیه ایران و پاسخ‌های محدود به حملات علیه نیروهای آمریکایی در سوریه و عراق توسط متحدان ایران تبدیل شده است. ایالات متحده همچنین موافقت کرده که در نشست ماه مارس شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی از به چالش کشیدن تهران خودداری کند، آن هم در شرایطی که [به ادعای این نشریه] مشخص شد ایران برای بازه زمان کوتاهی مواد غنی شده به میزان 84 درصد تولید کرده است. علاوه بر این، ایران به شکل غیر مستقیم به برخی از وجوه مسدود شده‌اش در عراق دسترسی پیدا کرده آن هم در شرایطی که تهران مجوز نظارت اندک در عین حال ناکافی بر برنامه هسته‌ای‌اش را داده است.

کنگره مانعی جدی برای بایدن

به نوشته نویسنده این یادداشت، اگر بتوان ایران با توسل به اهرم های دیگر مهار کرد، در آن صورت ممکن است توافق خیلی زودتر از حد تصور محقق شود. دولت بایدن ممکن است بر این باور باشد که تنها با ادامه این مسیر قادر است از وقوع بدترین سناریو‌ها جلوگیری کند. حتی اگر ایران به گسترش ذخایر اورانیوم خود ادامه دهد، واشنگتن امیدوار است که ترکیبی از رزمایش‌های بزرگ با اسرائیل، توسل اسرائیل به نیروی نظامی علیه ایران، اظهارات مکرر ایالات متحده در باب این‌که واشنگتن اجازه نمی‌دهد ایران به سلاح دست یابد و هشدارهای اروپا درباب غنی سازی اورانیوم به میزان 90 درصد توسط تهران محرکی است برای اعمال دوباره تحریم‌های سازمان ملل، بتوانند تهران را متوقف کنند.

اما هزینه‌های سیاسی توافق جدید نیز افزایش یافته است. برجام هیچ‌گاه در کنگره آمریکا محبوبیت نداشت اما دولت بایدن در ابتدا مایل بود برای احیای این توافق گامی جدی بردارد. با این حال، شرایط تغییر کرده است. برای دولت او دشوار است که از کنگره بخواهد از توافق هسته‌ای حمایت کند. آن هم در شرایطی که همکاری نظامی تهران و مسکو و ناآرامی‌ها در ایران هنوز از یاد نرفته است. از آن‌جایی که انتخابات ریاست جمهوری 2024 ایالات متحده در پیش است، دولت بایدن احتمالا از به راه افتادن جنگ در کنگره بیزار است بالاخص برای توافقی که قطعا محدودیت های کم‌تری بر فعالیت هسته ای ایران در قیاس با توافق نخست تعریف خواهد کرد.اما در پلن سی این امید وجود دارد که چشم انداز دیپلماسی ممکن است در طول زمان به بلوغ برسد.

به نوشته فارن افرز، شرایط داخلی ایران ممکن است به دلیل تحریم‌ها درگیر تشدید بحران اقتصادی شود. مقام‎‌های ایران طبیعتا برای تحقق نیازهای اساسی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم بیش از همیشه فعالیت می‌کنند. طبیعتا چنین شرایطی شاید ایران را متقاعد کند که به دنبال توافق باشد، هرچند در این میان پایان بالقوه جنگ در اوکراین می‌تواند مخالف‌خوانی‌ها در برابرتوسل به رویکرد دیپلماسی با ایران را کاهش دهد. پلن سی ممکن است به شکلی اشتباه اجرایی شود. ایران می‌تواند اورانیوم با درصد بالا را انباشت کند، شاید به این دلیل که باور دارد ایالات متحده به چنین تحریکی پاسخی نخواهد داد و یا به این دلیل که به واسطه حمله مخفیانه اسرائیل خشمگین شده است. این مقوله به نوبه خود می‌تواند چرخه‌ای را ایجاد کند که منجر به حمله نظامی ایالات متحده یا اسرائیل به سایت‌های هسته‌ای ایران شود.

زمان به نفع ایالات متحده نیست

اما موفقیت چنین طرحی طبیعتا چالش‌های خاص خود را دارد. زمان لزوما به نفع ایالات متحده نخواهد بود. در حالی که واشنگتن منتظر نشسته، ایران برنامه هسته‌ای خود را پیش می برد، روابط خود را با چین و روسیه تقویت کرده، از فشار تحریم‌های تضعیف شده استفاده می‌کند و با بخش دیگر جهان مراوده خواهد داشت. در گذشته ایران به دنبال محدود کردن فعالیت‌های هسته ای‌اش بود در حالی که می‌دانست ادامه فعالیت های هسته‌ای می تواند موجب شود تا فعالیت های دیپلماتیک از مدار خارج شود.

با این همه بعید است که چنین شرایطی به این زودی محقق شود. در نهایت ایران ممکن است به این نتیجه رسیده باشد که پیشرفت برنامه هسته‌‌ای‌اش نتیجه بخش بوده است. در ماه‌های آینده، ایران با گسترش ذخایر اورانیوم غنی شده، افزایش تولید سانترفیوژها و عایق‌سازی بهتر تاسیاست‌ش در برابر حملات نظامی به بهبود برنامه هسته‌ای اش کمک کرده است. تهران همچنین با استفاده از تعداد بیشتر سانترفیوژهای پیشرفته به دستیابی دانش ارزشمند ادامه خواهد داد. در مجموع این گام‌ها، محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران را برای جامعه بین الملل دشوارتر خواهد کرد. چرا که مواد هسته ای قابل حذف هستند اما دانش هسته‌ای هرگز. از منظر تئوری، ایران با پیشبرد برنامه هسته ای اش، اهرم‌های بیشتری برای بازی در مذاکرات آینده خواهد داشت.

ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی

oman_khamenei

ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی

جدیدترین گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)، سازمان ناظر بر برنامه هسته‌ای تهران، می‌تواند نشان دهد که رویکرد پسا-برجامی ایران در قبال برنامه هسته‌ای‌اش چه خواهد بود.

نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در پنجم ژوئن (فردا) در وین برگزار می‌شود.

وال استریت ژورنال، بر اساس ارزیابی‌های محرمانه‌ای که در هفته جاری در اختیار کشورهای عضو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار گرفت، ادعا کرده است که ایران ذخایر اورانیوم غنی‌شده در سطوح بالای خود را در سه ماه گذشته 27 درصد افزایش داده است و می‌تواند ظرف دو هفته یا کمتر سوخت کافی برای گریز هسته‌ای را به دست آورد.

به غیر از آن بر اساس این گزارش، ایران برای جلوگیری از تحریم‌های مکانیزم ماشه سازمان ملل متحد یا بدتر از آن، به خط قرمز اعلام شده آمریکا در مورد گسترش غنی‌سازی فراتر از 60 به 90 درصد یا درجه تسلیحات پایبند مانده است.

در همین حال، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پرونده‌های طولانی‌مدت مربوط به سؤالات درباره فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده تهران را بسته است و ایران با نصب مجدد دوربین‌ها و تجهیزات نظارتی در تأسیسات کلیدی موافقت کرده است.

مارک فیتزپاتریک، کارشناس استراتژی، فناوری و کنترل تسلیحات در موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک می‌گوید: «به‌طور کلی، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی با توجه به همکاری‌های جزئی ایران ممکن است دو گام کوچک به جلو باشد، و یک گام بزرگ به عقب، به دلیل گسترش مداوم ذخایر اورانیوم این کشور.»

گزارش آژانس حاکی از آن است که ایران ممکن است در غیاب برجام، با فرض اینکه آژانس به کار خود در جهت بستن پرونده‌های پادمانی باقی‌مانده ادامه دهد، مایل باشد در چارچوب تعهدات خود به عنوان عضوی از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای یا NPT عمل کند. ذخایر غنی شده فعلی احتمالاً به‌عنوان ابزاری برای چانه‌زنی و حتی بازدارندگی مورد استفاده قرار می‌گیرند، تا زمانی که نوعی تفاهم با ایالات متحده در مورد توافق کمتر در برابر کمتر به دست بیاید.

بلاتکلیفی در خلیج فارس، باد مخالف سیاسی در واشنگتن

دولت بایدن، در حالی که برجام را کنار گذاشته، همچنان رویکرد دیپلماتیکی را در قبال ایران ترجیح می‌دهد که تنش‌زدایی و درگیری‌زدایی را هم در منطقه و هم در مورد پرونده‌های هسته تهران در اولویت قرار دهد.

اگرچه ایالات متحده موضع بازدارندگی کلی خود را تقویت کرده و از ابتکارات منطقه‌ای برای کاهش تنش با ایران، از جمله توافق عربستان و ایران برای از سرگیری روابط در ماه مارس، حمایت کرده است، کشورهای خلیج فارس از آنچه به عنوان فقدان شفافیت در مورد سیاست ایالات متحده در منطقه تلقی می‌کنند، ناراحت هستند؛ به ویژه پس از توقیف دو نفتکش توسط ایران در 27 آوریل و 3 مه. وزارت امور خارجه امارات متحده عربی در 31 مه گفت که از مشارکت در ائتلاف نیروهای دریایی ترکیبی (CMF) انصراف داده است، اگرچه آمریکا می‌گوید اطلاعیه رسمی درباره کناره‌گیری این کشور از این ائتلاف دریافت نکرده است.

دولت بایدن ممکن است با فشارها و تهدیدهای اسراییل به استفاده از زور مشکلی نداشته باشد، تا بتواند ایران را تا زمان رسیدن به نوعی تفاهم دیپلماتیک تحت کنترل نگه دارد.

در حال حاضر، با توجه به مخالفت‌های سیاسی در واشنگتن و تهران، و برخی نارضایتی‌ها از نیات آمریکا و ایران در منطقه، توافق «کمتر در برابر کمتر» ممکن است واقعی‌ترین احتمال باشد.

واعظ به المانیتور توضیح داد: «بایدن در یک چرخه انتخاباتی است و هرگونه لغو تحریم‌هایی که ایران به دنبال آن است، نمی‌تواند از سد کنگره بگذرد. بنابراین شکاف بین ایران و ایالات متحده ممکن است در کوتاه مدت غیرقابل پل زدن باشد.»

واعظ می‌افزاید: «ایران نیز ممکن است ترجیح دهد سطح تنش‌ها را پایین نگه دارد، زیرا همچنان در حال کشمکش با یک اقتصاد بحران‌زده و پیامدهای سیاسی و اجتماعی اعتراضات داخلی سال گذشته است. بهترین نتیجه ممکن، در حال حاضر، ممکن است دستیابی به یک تفاهم برای جلوگیری از از کنترل خارج شدن همه چیز باشد.»