وحشت واشنگتن از پیام اخیر رهبر انقلاب به آمریکا | تهران دیگر نیازی به مذاکره یا عقب‌نشینی نمی‌بیند

وحشت واشنگتن از پیام اخیر رهبر انقلاب به آمریکا | تهران دیگر نیازی به مذاکره یا عقب‌نشینی نمی‌بیند

تحلیل مؤسسه واشنگتن از سخنرانی اخیر رهبر انقلاب اسلامی نشان می‌دهد که تهران دیگر نیازی به مذاکره یا عقب‌نشینی نمی‌بیند و آماده است در هر زمان و مکانی منافع آمریکا و اسرائیل را تحت فشار قرار دهد.

رهبر انقلاب

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از فارس، سخنرانی اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی در آستانه ۱۳ آبان، سالروز تسخیر لانه جاسوسی و روز ملی مبارزه با استکبار، بازتاب گسترده‌ای در محافل تحلیلی و امنیتی غربی داشته است. در این سخنرانی، آیت‌الله خامنه‌ای با تأکید بر ضرورت تداوم مقاومت در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی، هرگونه مذاکره مجدد با واشینگتن را «بی‌فایده و مضر» دانست و شروطی غیرقابل تحقق برای هرگونه بازنگری در روابط با آمریکا مطرح کرد؛ از جمله پایان حمایت از رژیم صهیونیستی و خروج نظامی کامل آمریکا از منطقه.

همین مواضع قاطعانه، به‌ویژه در فضایی که غرب انتظار داشت تهران پس از جنگ دوازده‌روزه رویکردی محتاط‌تر اتخاذ کند، پیام روشنی از بازگشت به گفتمان مقاومت و اعتمادبه‌نفس راهبردی ایران ارسال کرد.در پی این سخنرانی، پاتریک کلاوسون، تحلیل‌گر برجسته مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک و از چهره‌های شناخته‌شده در مطالعات ایران، در تحلیلی جامع تصریح کرده است که جمهوری اسلامی دیگر خود را در موقعیتی نمی‌بیند که ناگزیر به مذاکره یا مصالحه با آمریکا باشد.

برعکس، او نتیجه می‌گیرد که تهران اکنون از موضع قدرت سخن می‌گوید و خود را در موقعیتی می‌داند که می‌تواند منافع آمریکا و اسرائیل را در هر زمان و مکانی که لازم بداند، تحت فشار قرار دهد یا به آن آسیب بزند.
به باور کلاوسون، سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در این مقطع نه صرفاً یک موضع‌گیری نمادین، بلکه نشانه‌ای از شکل‌گیری مرحله‌ای تازه در راهبرد بازدارندگی ایران است؛ مرحله‌ای که در آن، بازگشت به میز مذاکره جای خود را به آمادگی برای مواجهه مستقیم و نامتقارن با دشمنان منطقه‌ای و جهانی داده است. مهمترین محورهای این تحلیل قابل توجه او را در ادامه مرور می‌کنیم

۱. بازتاب تحولات روانی و سیاسی در سخنان رهبر ایران
کلاوسون در این تحلیل با تمرکز بر دگرگونی لحن و محتوای سخنرانی‌های آیت‌الله خامنه‌ای آغاز می‌شود. نویسنده این تغییرات را شاخصی از وضعیت ذهنی و سیاسی جمهوری اسلامی پس از جنگ دوازده‌روزه می‌داند، از شوک و خستگی در روزهای ابتدایی پس از جنگ، تا بازگشت به اعتمادبه‌نفس و روحیه پیروزی‌طلبی در ماه‌های بعد. این تحول، از دید نویسنده، نشانگر احیای ثبات در رأس نظام و بازسازی قدرت روانی حاکمیت است.

۲. تثبیت روایت پیروزی در دستگاه تبلیغاتی ایران
در بخش دوم، این تحلیل نشان می‌دهد که چگونه چهره‌هایی چون علی لاریجانی، با تکیه بر منابع اسرائیلی و غربی، روایت «پیروزی ایران» را در جنگ تقویت کرده‌اند. هدف از این روایت‌سازی، تحکیم انسجام داخلی، مشروعیت نظامی و اعتمادبه‌نفس ملی معرفی می‌شود. این رویکرد، به‌زعم کلاوسون، بخشی از راهبرد جمهوری اسلامی برای بازدارندگی ادراکی در برابر غرب است و از تسلط مقامات جمهوری اسلامی به منابع و روایات اسرائیلی-آمریکایی خبر می‌دهد.

۳. آسیب‌پذیری اسرائیل و تغییر موازنه بازدارندگی
کارشناس برجسته مسائل ایران در تحلیل خود تصریح می‌کند که حملات موشکی ایران به زیرساخت‌های کلیدی اسرائیل (پالایشگاه حیفا، تأسیسات نظامی و مراکز تحقیقاتی وایزمن) ضربه‌ای واقعی به توان بازدارندگی اسرائیل وارد کرده و این مهم در داخل ایران، به عنوان نشانه‌ای از برتری تاکتیکی و راهبردی تعبیر شده است. هرچند نویسنده این ارزیابی را اغراق‌آمیز می‌داند، اما اذعان می‌کند که ایران درک خود را از «برتری موشکی» تثبیت کرده است.

۴. بی‌اعتمادی عمیق نسبت به مذاکره و بازگشت به گفتمان قدرت
یکی از محورهای مهم کلاوسون در ارائه این تحلیل، اشاره به تأکید آیت‌الله خامنه‌ای بر نفی هرگونه مذاکره جدید با آمریکا است. او توضیح می‌دهد که رهبر ایران، مذاکره را معادل «تسلیم و نابودی عزت ملی» می‌داند و راه‌حل را در «قوی شدن» می‌بیند. از نگاه تحلیل‌گر، این موضع، نشان‌دهنده عبور ایران از سیاست انعطاف‌پذیر به سیاست بازدارندگی سخت است؛ به بیان دیگر، نظام جمهوری اسلامی ایران به‌جای معامله، بر قدرت‌نمایی متکی شده است.

۵. برداشت متفاوت ایران و آمریکا از نتایج جنگ
تحلیل‌گر مؤسسه واشنگتن تأکید می‌کند که برداشت ایران از جنگ ۱۲ روزه، کاملاً معکوس برداشت غربی است. در حالی که واشنگتن و تل‌آویو آن را نشانه ضعف ایران می‌دانند، تهران آن را «اثبات برتری راهبردی» خود تفسیر می‌کند. نویسنده هشدار می‌دهد که آمریکا باید این تفاوت ادراکی را جدی بگیرد، زیرا ممکن است محاسبات آینده تهران بر اساس همین باور شکل گیرد. این ادراک باعث می‌شود ایران در هر زمان و مکان دلخواه، منافع آمریکایی-اسرائیلی را در معرض تهدید قرار دهد.

۶. بازسازی بازدارندگی از محور هسته‌ای به محور موشکی
در پایان تحلیل، نویسنده خاطرنشان می‌کند که ایران اکنون تمرکز بازدارندگی خود را از برنامه هسته‌ای به برنامه موشکی منتقل کرده است. تهران در حال بازسازی کارخانه‌های موشکی تخریب‌شده است و از چین برای تأمین مواد دومنظوره کمک می‌گیرد. از این منظر، ارزیابی میزان احیای ظرفیت موشکی ایران، شاخص بهتری از زمان احتمالی چالش مستقیم بعدی با اسرائیل و آمریکا محسوب می‌شود.

۷. پیامدهای سیاستی برای ایالات متحده
جمع‌بندی تحلیل هشدار می‌دهد که ایران در وضعیت کنونی احساس نیاز به عقب‌نشینی یا مذاکره ندارد و برعکس، اعتمادبه‌نفس راهبردی بالایی دارد. بر همین اساس، توصیه می‌شود واشنگتن فرض را بر این بگذارد که توافق پایدار با ایران در آینده نزدیک حاصل نخواهد شد و باید برای دوره‌ای طولانی از رقابت و بازدارندگی آماده بماند، به‌ویژه در حوزه موشکی.

جمع‌بندی
رهبر انقلاب اسلامی با اتکا بر تجربه‌ تاریخی، تیزبینی نظری و شناخت عمیق از وقایع میدانی، مسیر آتی کشور را در «قوی شدن» در تمام حوزه‌های راهبردی ترسیم کردند.
در واقع، مقام معظم رهبری با درک دقیق از نقاط قوت و ضعف طرف مقابل، توانسته چارچوبی از استقلال‌خواهی فعال و بازدارندگی هوشمند را بنیان نهد که در آن، گفت‌وگو جای خود را به ابتکار عمل و اقتدار می‌دهد. چنین درکی، حاصل چندین دهه‌ تجربه در مواجهه با فشارهای نظامی، سیاسی و اقتصادی غرب است و اکنون به‌روشنی در جهت‌دهی به سیاست کلان کشور نمود یافته است.

تحلیل پاتریک کلاوسون از این سخنرانی نشان می‌دهد که «استکبارستیزی» همچنان به عنوان مؤلفه‌ اصلی هویت راهبردی جمهوری اسلامی پابرجاست و یک دکترین پویا برای صیانت از استقلال و عزت ملی محسوب می‌شود. از نگاه او، مواضع اخیر رهبری بیانگر انتقال آگاهانه جمهوری اسلامی از مرحله مقاومت صرف به مرحله پیش‌دستی راهبردی است؛ جایی که ایران نه‌تنها در برابر فشارها عقب‌نشینی نمی‌کند، بلکه مسیر روشنی برای نسل جوان خود ترسیم کرده است.

ریختن آب لوله کشی در شیشه شور خودرو

ریختن آب لوله کشی در شیشه شور خودرو ؛ اشتباه رایج رانندگان! | در مخزن شیشه شور ماشین چه بریزیم ؟

ریختن آب لوله کشی در شیشه شور خودرو یکی از اشتباهات رایج بین رانندگان است که می‌تواند به مرور زمان باعث ایجاد رسوب در منبع، شلنگ‌ها، نازل و پمپ شود. املاح موجود در آب شهری باعث گرفتگی مسیر پاشش و کاهش عملکرد سیستم می‌شود. در این مطلب دلایل، آسیب‌ها و جایگزین‌های مناسب را بررسی می‌کنیم.

ریختن آب لوله‌ کشی در شیشه شور خودرو

به گزارش همشهری آنلاین، بسیاری از رانندگان برای پر کردن منبع شیشه‌ شور خودرو از آب لوله‌کشی استفاده می‌کنند، اما این کار ساده می‌تواند در بلندمدت هزینه‌ساز شود. رسوبات ناشی از املاح موجود در آب شهری، پمپ و نازل‌های شیشه‌شور را مسدود کرده و کارایی سیستم را کاهش می‌دهد. در این مطلب می‌گوییم چرا و چه جایگزین‌هایی بهتر هستند.

سیستم شیشه‌ شور خودرو یکی از بخش‌هایی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود، اما نقش مهمی در دید راننده و ایمنی رانندگی دارد. بسیاری تصور می‌کنند هر نوع آبی برای پر کردن مخزن شیشه‌ شور مناسب است، در حالی‌که استفاده از آب لوله‌کشی می‌تواند به مرور زمان باعث تجمع رسوب، گرفتگی شلنگ‌ها و کاهش فشار پاشش آب شود.

در این مقاله به بررسی دقیق خطرات استفاده از آب شهری در منبع شیشه‌شور، دلایل علمی رسوب‌گذاری و روش‌های جایگزین برای حفظ سلامت سیستم شیشه‌ شور می‌پردازیم.

چرا نباید از آب لوله‌کشی در مخزن شیشه شور استفاده کنیم؟

آب شهری معمولا دارای املاحی مانند کلسیم، منیزیم و سایر مواد معدنی است. این ترکیبات بر اثر گرما یا تبخیر، رسوب‌های سفیدرنگی روی اجزای سیستم شیشه‌شور ایجاد می‌کنند. در نتیجه، پمپ و نازل‌ها به‌مرور دچار گرفتگی می‌شوند و پاشش آب کاهش می‌یابد. حتی ممکن است با گذشت زمان، موتور پمپ بسوزد و نیاز به تعویض داشته باشد.

نشانه‌های رسوب در سیستم شیشه‌شور

• کاهش فشار پاشش آب روی شیشه؛
• صدای غیرعادی از پمپ شیشه‌شور؛
• باقی ماندن لکه‌ها یا رد سفید روی شیشه پس از شستشو؛
• گرفتگی یا پاشش نامنظم از نازل‌ها.

  • ریختن آب لوله کشی در رادیاتور خودرو ؛ اشتباهی رایج اما پرهزینه | روش تهیه آب رادیاتور در خانه

ریختن آب لوله کشی در شیشه شور خودرو ؛ اشتباه رایج رانندگان! | در مخزن شیشه شور ماشین چه بریزیم ؟

راه‌حل‌های جایگزین برای پر کردن منبع شیشه شور ماشین

۱. استفاده از آب مقطر یا تصفیه‌شده: بدون املاح بوده و هیچ رسوبی ایجاد نمی‌کند.
۲. محلول‌های مخصوص شیشه شور (تابستانی و زمستانی): این محلول‌ها علاوه بر پاک‌کنندگی بالا، از یخ‌زدگی و رشد باکتری جلوگیری می‌کنند.
۳. مخلوط خانگی ایمن: ترکیب آب مقطر با مقدار کمی الکل و مایع شوینده مخصوص شیشه می‌تواند جایگزینی مقرون‌به‌صرفه باشد.

جمع‌بندی

ریختن آب لوله‌کشی در مخزن شیشه‌ شور، شاید در نگاه اول بی‌ضرر به نظر برسد، اما در واقع یکی از دلایل اصلی خرابی پمپ و گرفتگی نازل‌ها است. با استفاده از آب مقطر یا محلول‌های استاندارد، می‌توانید عمر سیستم شیشه‌شور خودرو را افزایش داده و دید بهتری در رانندگی داشته باشید

طنز جدی جدی؟«گلام» هی غر می‌زند: «ما موفق نمی‌شویم! من می‌دانم! کارمان تمام است!»

برخی هنوز باور نکرده‌اند برجام مرده | یکی دنبال شامپاین‌ لاوروف است و رئیس‌الاطبا می‌گوید چرا روسیه‌ در جنگ کمک‌مان نکرد

برخی سیاستمداران ما هنوز مرگ برجام را باور نکرده‌اند؛ یکی در روز پایان برجام دنبال یافتن شامپاین زیر میز لاوروف است و رئیس‌الاطبای کشور یادش می‌آید که چرا دوستان ما به درمان زخمی‌های جنگ کمک نکرده‌اند!

پیچ جاده.jpg

به گزارش همشهری آنلاین، «یعقوب ربیعی» در یادداشتی با عنوان «سر پیچ ترمز نزنید» در نشریه روزانه معاونت سیاسی سپاه نوشت: نظم‌ها از دل بی‌نظمی به وجود می‌آیند؛ این خلاصه‌ترین جمله درباره تاریخ روابط بین‌الملل است. برای مثال، وقتی جنگ‌های سی ساله مذهبی پایان یافت و پیمان وستفالیا به امضا رسید، امپراتوری روم جای خود را به دولت - ملت‌ها داد. یا وقتی ناپلئون در نبرد واترلو شکست خورد، کنگره وین شکل گرفت و... حالا باید به این سؤال فکر کرد که آیا جنگ اوکراین و روسیه، جنگ غزه، دفاع مقدس ۱۲ روزه، تمرد هندی‌ها از فرمان ترامپ و... نشانگر تغییر قواعد بین‌الملل و شروع نظم نوین نیست؟

تحولات امروز را می‌توان یک دگردیسی قدرت دید که از نظم تک‌قطبی به سمت نظم دوقطبی با قطب‌های منطقه‌ای مختلف در حرکت است. امروز، اژدهای چینی در حال بلعیدن اقتصاد دنیا و تبدیل شدن به قطب جدید روابط بین‌الملل است. چینی‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که نقطه ژئوکالچری که می‌تواند منطقه غرب آسیا را از دست نظم پیشین برباید، ایران و ایرانی‌ها هستند.

حالا می‌توان به پرسش هر روزه مخاطبین پاسخ داد که می‌پرسند: آیا می‌شود به شرقی‌ها اعتماد کرد؟ پاسخ این است که شاید اعتماد در دنیا جایگاه خاصی نداشته باشد، ولی منافع اهمیت ویژه‌ای دارد. امروز ما با منافع مشترکی با چینی‌ها، روس‌ها و سایر بازیگران تجدیدنظرطلب مواجه ایم. همین منافع مشترک باعث می‌شود که روس‌ها و چینی‌ها در روز پایانی قطعنامه ۲۲۳۱ به رئیس شورای امنیت و دبیرکل سازمان ملل نامه بزنند که «تحریم‌های ایران را به رسمیت نمی‌شناسیم» و روز جمعه به گروسی مدیرکل آژانس اعلام کنند که «دیگر نیازی به پروتکل‌های برآمده از برجام نیست؛ چرا که قانوناً قطعنامه ۲۲۳۱ به اتمام رسیده است».

فهمیدن این دگردیسی و پیچ تاریخی در روابط بین‌الملل، به‌ قول علما «اَظهر من الشمس» است. اما متأسفانه برخی سیاستمداران ما انگار هنوز مرگ برجام و تغییر ساختار بین‌الملل را باور نکرده‌اند؛ یکی در روز پایان برجام به شکل ظریفانه و عجیبی دنبال یافتن شامپاین زیر میز لاوروف است، رئیس‌الاطبای کشور یادش می‌آید که چرا دوستان ما به درمان زخمی‌های جنگ کمک نکرده‌اند و قس علی هذا.

امروز باید برخی را به این باور رساند که نظم قدیم در حال فروپاشی و سیستم جدید در حال شکل‌گیری است و کسی موفق است که بتواند در کورس قدرت از دیگران سبقت بگیرد، نه آن کس که همیشه پایش بر روی ترمز است و مانند «گلام» هی غر می‌زند: «ما موفق نمی‌شویم! من می‌دانم! کارمان تمام است!»

ایران در آستانه هسته‌ای به کدام سو می‌رود؟

توافقی که همه از آن منزجر شدند؛ ایران در آستانه هسته‌ای به کدام سو می‌رود؟

توافقی که همه از آن منزجر شدند؛ ایران در آستانه هسته‌ای به کدام سو می‌رود؟

در این مطلب بخوانید:

  • انزجار همه طرف‌ها از برجام
  • تغییر زمین بازی و عدم تغییر موضع تهران
  • توافقی بحث‌برانگیز
  • ۱. مدل کره شمالی
  • ۲. مسیر تدریجی

109163

۰۳ آبان ۱۴۰۴ - ۲۲:۲۲

سیاست بین‌الملل

کدخبر : 109163

اکوایران: با انزجار همه طرف‌ها از برجام، این رویداد نقطه عطفی در دو دهه چالش هسته‌ای ایران به شمار می‌رود. پرسش این است: آیا دور تازه‌ای از مذاکرات در پیش است یا درگیری؟

به گزارش اکوایران، برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، د تاریخ ۲۸ سپتامبر عملاً به پایان رسید. کشورهای اروپایی عضو توافق، ایران را به نقض تعهداتش متهم کردند و با فعال کردن مکانیسم ماشه، تمامی تحریم‌های پیشین سازمان ملل را که در سال ۲۰۱۵ به موجب برجام تعلیق شده بود، دوباره برقرار کردند.

با وجود بازگشت تحریم‌ها، تهران می‌گوید که پیش‌تر از کارزار فشار حداکثری آمریکا جان سالم به در برده و تحریم‌های سازمان ملل اکنون عمدتاً بار روانی دارند. روسیه و چین مشروعیت بازگرداندن تحریم‌ها را رد کرده‌اند و مانند تهران تاکید می‌کنند که این اروپا بود که خود به تعهداتش در برجام پایبند نماند.

انزجار همه طرف‌ها از برجام

به نوشته اندیشکده کارنگی، تمام این رویدادها پس از حملات اسرائیل و آمریکا به ایران در ماه ژوئن رخ داد؛ در حالی که مذاکرات واشنگتن و تهران جریان داشت و آمریکا خواستار برچیدن دائمی برنامه غنی‌سازی ایران شده بود، برجام سطح غنی‌سازی ایران را تا ۳.۶۷ درصد به مدت ده سال محدود کرده بود.

ایران از این ناراضی است که پایبندی اولیه‌اش به توافق، منافع وعده‌داده‌شده را به همراه نداشت، به‌ویژه پس از خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸ و ناتوانی اروپا در مقاومت در برابر تحریم‌های ثانویهٔ ایالات متحده. اکنون، با تلخی ناشی از حملات اخیر، تهران موضع خود را سخت‌تر کرده و همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را تعلیق کرده است.

با انزجار همه طرف‌ها از برجام، این رویداد نقطه عطفی در دو دهه چالش هسته‌ای ایران به شمار می‌رود. پرسش این است: آیا دور تازه‌ای از مذاکرات در پیش است یا جنگ؟ آیا ایران به‌سوی ساخت بمب هسته‌ای خواهد رفت؟

تغییر زمین بازی و عدم تغییر موضع تهران

در ظاهر، موضع ایران تغییری نکرده است: نه به تسلیحاتی شدن، نه به کنار گذاشتن غنی‌سازی. این نشان از تداوم دارد، تداومی که شاید خود تهران ترجیح دهد آن را حفظ کند. اما در دهه گذشته، تحولات منطقه‌ای و داخلی نشانگر تغییر تدریجی احتمالی‌اند.

ده سال پیش، بسیاری از دولت‌های عربی مخالف برجام بودند. امروز، همان دولت‌ها خواهان توافقی تازه با ایران کنونی هستند، زیرا اسرائیل را تهدیدی توسعه‌طلبانه‌تر می‌دانند. آنان همچنین نسبت به آسیب‌پذیری خود در صورت بروز درگیری جدید با ایران آگاه‌تر شده‌اند.

شورای همکاری خلیج فارس GCC

از سوی دیگر، تهران به‌نظر می‌رسد سیاستی را دنبال می‌کند که هدف آن کاهش تنش در همسایگی است، تا جایی که حتی ادغام محور مقاومت در چارچوبی مصالحه‌جویانه‌تر را نیز مد نظر دارد. چشم‌انداز داخلی ایران نیز دستخوش تغییر شده است.

در مجموع، این تحولات نشان می‌دهد که ایران پس از برجام ممکن است نسبت به همسایگان منطقه‌ای خود آشتی‌جویانه‌تر رفتار کند اگر آن‌ها نیز پاسخ مشابهی بدهند، اما در عین حال، مقاوم‌تر در برابر همکاری با نهادهای بین‌المللی، بی‌میل‌تر به واگذاری اهرم هسته‌ای، و ماجراجوتر در صورت احساس تهدید وجودی از سوی آمریکا یا اسرائیل خواهد بود.

هدف ایران در حال حاضر همچنان همان است: دستیابی به موقعیت کشوری در آستانهٔ هسته‌ای (nuclear threshold state). اما خطوط قرمز آن در زمینهٔ همکاری بین‌المللی و حداقل سطح غنی‌سازی، اکنون سخت‌تر و انعطاف‌ناپذیرتر شده است.

توافقی بحث‌برانگیز

برجام از همان آغاز توافقی جنجالی بود. در ایالات متحده، جمهوری‌خواهان دولت وقت باراک اوباما را به‌دلیل آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شدهٔ ایران و کاهش تحریم‌ها بدون تضمین برچیدن دائمی برنامهٔ هسته‌ای ایران مورد انتقاد قرار دادند. آنان از به‌رسمیت‌شناختن حق محدود غنی‌سازی ایران و وجود بندهای موسوم به غروب (sunset clauses) در توافق، به‌شدت ناراضی بودند. حتی نظام بازرسی بی‌سابقه‌ای که ایران را به کشوری بدل کرده بود که بیشترین حد نظارت در جهان را داشت، نتوانست نگرانی‌های آنان را برطرف کند.

به گفتهٔ استیون ای میلر، مدیر برنامهٔ امنیت بین‌المللی در مدرسه کندی دانشگاه هاروارد و از کارشناسان باسابقهٔ کنترل تسلیحات، حتی حامیان برجام نیز به شکلی ناخودآگاه مجبور بودند بگویند «توافق کامل نیست»، بی‌آنکه توجه کنند که «در تاریخ رژیم عدم اشاعهٔ سلاح هسته‌ای، هیچ کشوری هرگز به‌طور داوطلبانه تا این اندازه محدودیت و شفافیت را نپذیرفته است که ایران در برجام پذیرفت.»

ایران برجام

برجام ذاتاً توافقی موقتی بود، با امکان تمدید در صورت پایبندی همه طرف‌ها به تعهداتشان با حسن نیت. (طبق متن توافق، تاریخ پایان رسمی آن ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ تعیین شده بود.)

خارج از ایالات متحده نیز، برجام به همان اندازه بحث‌برانگیز بود. این توافق دو نوع ناامنی تازه به‌وجود آورد: منطقه‌ای و داخلی. رقبای ایران در خاورمیانه، برجام را نه‌تنها ناقص، بلکه بیش از حد محدود می‌دانستند و آن را پاداشی برای رفتار منطقه‌ای ایران تلقی می‌کردند که توازن قدرت در خاورمیانه را به سود تهران تغییر می‌دهد. آن‌ها خواستار توافقی گسترده‌تر بودند که روابط ایران با گروه‌های غیردولتی و برنامه موشکی‌اش را نیز در بر گیرد.

در داخل ایران، برجام باعث تشدید شکاف‌های جناحی شد. جریان تندرو بیم آن داشت که این توافق در واقع تلاشی برای پاداش دادن به جناح «میانه‌رو» در دولت حسن روحانی و تغییر توازن قدرت داخلی باشد. در مقابل، روحانی و متحدانش می‌خواستند از برنامه هسته‌ای به‌عنوان ابزاری برای معامله با آمریکا استفاده کنند تا ضمن عادی‌سازی روابط جمهوری اسلامی در سطح جهانی، موقعیت داخلی خود را نیز تقویت کنند. واکنش عمومی، که در قالب جشن‌های خیابانی و رأی‌دادن به نامزدهایی که وعده داده بودند مسئله هسته‌ای را حل کنند نمود پیدا کرد، نشان داد که مردم ایران برجام را نه یک توافق کنترل تسلیحات، بلکه بلیتی برای بهبود روابط با ایالات متحده می‌دیدند.

بیشتر بخوانید

آتش‌بس شکننده و اسنپ بک تهران و پوتین را به شرکای تمام عیار مبدل می‌کند؟

آتش‌بس شکننده و اسنپ بک تهران و پوتین را به شرکای تمام عیار مبدل می‌کند؟

اکوایران: شراکت ایران با روسیه که بازگرداندن تحریم‌ها را غیرقانونی و فاقد مشروعیت بین‌المللی می‌داند به‌احتمال زیاد عمیق‌تر خواهد شد.

اکنون تندروهایی که روحانی و دیگر عمل‌گرایان را به‌خاطر پذیرش آنچه به‌زعم آن‌ها توافقی به‌شدت معیوب بوده است، سرزنش می‌کنند. به باور آنان، در تاریخ دیپلماسی، هرگز سابقه نداشته که طرف ناقض توافق (در اینجا آمریکا و اروپا) بتواند طرف پایبند به توافق، یعنی ایران را مجازات کند. روحانی و متحدانش، که اکنون به حاشیه رانده شده‌اند، تندروها را متهم می‌کنند که با انجام آزمایش‌های تحریک‌آمیز موشکی و مانع‌تراشی در مذاکرات احیای برجام در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، عملاً توافق را نابود کردند، اقدامی که به گفتهٔ آن‌ها، حدود یک تریلیون دلار خسارت اقتصادی برای ایران به همراه داشته است. آن‌ها در دفاع از برجام می‌گویند بند ۳۶ توافق نیز به ایران اجازه می‌داد در پاسخ به نقض تعهدات طرف مقابل، اقدامات جبرانی از جمله گسترش غنی‌سازی و دستیابی به وضعیت آستانهٔ هسته‌ای را انجام دهد، بی‌آنکه از نظر فنی از توافق خارج شود. روحانی و هم‌پیمانانش همچنین استدلال می‌کنند که برجام ده سال زمان خرید تا ایران بتواند توان موشکی و پهپادی خود را تقویت کند، قابلیتی که در جنگ اخیر با اسرائیل به‌وضوح نشان داده شد. با این حال، رسانه‌های تندرو روحانی و تیم مذاکره‌کننده را به‌خاطر پذیرش توافقی که اکنون منتقدانش آن را عامل آسیب‌پذیری ایران در برابر تحریم‌ها و فشارهای جدید می‌دانند، به‌شدت مورد حمله قرار داده‌اند.

در چنین فضایی، گفتمان عمومی در داخل حکومت ایران نیز از پرسش «چرا ایران باید بمب داشته باشد؟» به پرسش «چرا هنوز آن را نساخته است؟» دچار دگرگونی شده است. نتایج نظرسنجی‌ها، داده‌های رسمی و تحلیل‌های نشان می‌دهد که حمایت از تسلیحاتی‌شدن در داخل حکومت در حال افزایش است. دو دیدگاه اصلی در این زمینه برجسته‌اند:

۱. مدل کره شمالی

تندروها خواهان خروج از معاهده NPT، پایان همکاری با نهادهای بین‌المللی و ساخت سلاح هسته‌ای هستند.

گروه اول استدلال می‌کند که فتوای رهبری علیه سلاح هسته‌ای قابل تفسیر مجدد است:این فتوا استفاده از سلاح را منع می‌کند، نه داشتن آن؛ شامل سلاح‌های تاکتیکی نمی‌شود؛ و بقای نظام می‌تواند بر هر حکم دینی تقدم داشته باشد تفسیری که یادآور حکم نهایی آیت‌الله خمینی است.

۲. مسیر تدریجی

این مسیر، مورد حمایت نخبگان محافظه‌کار حاکم است. در این رویکرد بر حفظ زیرساخت هسته‌ای، حرکت تدریجی به سمت توان تسلیحاتی، و در عین حال اتکا به محور مقاومت و توان متعارف نظامی برای بازدارندگی تأکید می‌شود.

نگرانی آن‌ها این است که شتاب در ساخت بمب می‌تواند حملات جدیدی را برانگیزد، در حالی که توافقی مشابه برجام تنها باعث تحمیل خواسته‌های تازه‌تر و فشارهای بیشتر خواهد شد. سخنرانی اخیر نیز بازتاب همین دیدگاه است. بنابراین، هدف نهایی تغییر نکرده، اما خط قرمزها آشکارا جابه‌جا شده‌اند.

برجام شاید دقیقاً همان «تجربهٔ جمعی» را به تهران داده باشد که روزی به‌دنبالش بود، اما با هزینه‌ای بسیار سنگین‌تر از انتظار: جنگ، ترور فرماندهان نظامی و دانشمندان هسته‌ای، و تحریم‌های بیشتر. اکنون جامعه و سیاست ایران تغییر کرده‌اند: توازن قدرت داخلی دگرگون شده است. در سایر حوزه‌ها، همچنان شکاف عمیقی میان مردم و حکومت باقی است. با این حال، هنوز روشن نیست این گرایش تا چه اندازه عمیق و پایدار است و یا آیا در صورت ظهور گزینه‌ای دیپلماتیک معتبر، می‌تواند دوباره به عقب بازگردد یا نه.

بررسی پرونده هسته‌ای ایران در شورای حکام بدون استناد به قطعنامه ۲۲۳۱

بررسی پرونده هسته‌ای ایران در شورای حکام بدون استناد به قطعنامه ۲۲۳۱

رفتار کثیف آمریکا و اسرائیل درباره برجام

بررسی پرونده هسته‌ای ایران در شورای حکام بدون استناد به قطعنامه ۲۲۳۱

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین اعلام کرد که شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای نخستین‌بار در ۱۰ سال اخیر، بررسی پرونده هسته‌ای ایران را بدون استناد به قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت انجام خواهد داد.

  • خبر خوش دولت برای پرداخت پاداش بازنشستگان

    خبر خوش دولت برای پرداخت پاداش بازنشستگان

میخائیل اولیانوف»، نماینده دائم روسیه در سازمان‌های بین‌المللی مستقر در وین، اعلام کرد که شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) قرار است در حدود سه هفته آینده پرونده هسته‌ای ایران را بررسی کند.اولیانوف در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نوشت «حدود سه هفته دیگر، شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) پرونده هسته‌ای ایران را مورد بررسی قرار خواهد داد.»وی با اشاره به پایان برجام تصریح کرد «برای نخستین بار در ده سال گذشته، این بررسی در چارچوب نظارت بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت انجام نخواهد شد، چرا که این قطعنامه عملاً از اعتبار ساقط شده است.»به گفته اولیانوف «مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در این نشست تنها یک گزارش درباره اجرای موافقت‌نامه جامع پادمان (CSA) ارائه خواهد داد.»نماینده روسیه افزود «این وضعیت، یکی از نتایج اقدامات تهاجمی اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران به شمار می‌رود.»

آنچه دیگران می خوانند

  • خبر خوش دولت برای پرداخت پاداش بازنشستگان

  • رانت ۳۵۰ میلیونی برای خریداران ایران خودرو + جدول

وزارت امور خارجه ایران با پایان مهلت ده ساله برجام در 26 مهر ماه در بیانیه‌ای درباره خاتمه قطعنامه ۲۲۳۱ اعلام کرد: موضوع هسته‌ای ایران که تحت عنوان «منع اشاعه» در دستورکار شورای امنیت قرار داشته باید از فهرست موضوعات مورد بررسی این شورا خارج شود و با انقضای قطعنامه ۲۲۳۱، باید با برنامه هسته‌ای ایران مانند برنامه هسته‌ای هر کشور فاقد تسلیحات هسته‌ای عضو معاهده منع اشاعه رفتار شود.

سه کشور اروپایی عضو برجام ششم شهریورماه روند فعال‌سازی مکانیسم بازگشت خودکار تحریم‌های شورای امنیت علیه ایران را کلید زدند و بعد از گذشت ۳۰ روز و با وجود ارائه پیش‌نویس قطعنامه‌ای برای تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ از سوی روسیه و چین و عدم تصویب آن، در نهایت بامداد یکشنبه ششم مهرماه شش قطعنامه‌های ۱۶۹۶ (۲۰۰۶)، ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، ۱۷۴۷ (۲۰۰۷)، ۱۸۰۳ (۲۰۰۸)، ۱۸۳۵ (۲۰۰۸) و ۱۹۲۹ (۲۰۱۰) بازگشت. اقدامی که ایران به صراحت آن را به لحاظ حقوقی مردود خوانده اس