در سال 1993 يعني چيزي حدود 5 سال قبل تحقيقي روي 10هزار کارمند دولتي در طول 26 سال انجام گرفت. در بين اين افراد هم افراد دين‌دار اهل دعا بودند و هم افراد عادي و کساني که اعتقاد و باور مذهبي نداشتند. در اين ميان ميزان مرگ و مير افراد بي‌دين به خاطر مشکلات قلبي و عروقي بسيار بيشتر از افرادي بود که اهل دين بودند، همچنين در سال 1995 تحقيق ديگري روي 250 نفر که عمل جراحي قلب باز کرده بودند انجام شد و دانشمندان در کمال حيرت ديدند آن دسته افرادي که از ارتباط مذهبي و حمايت اجتماعي بيشتري برخوردار بودند 12 مرتبه کمتر از آنها که فاقد اين ارتباط بودند با مرگ دست به گريبان شدند. به غير از تحقيق روي کساني که در عمل‌هاي جراحي سنگين داشتند اين تحقيقات بر افراد عادي هم انجام گرفت و ديده شد در ميان افرادي که عادت به انجام امور مذهبي از قبيل دعا و نماز داشتند بيماري افسردگي شيوع کمتري داشت.