نکته:زمزمه‌هاي آرام‌ نيايش روي ماسه‌هاي ساحل زندگي غلت مي‌خورند و ماسه‌هاي غبار گرفته به پاکي زمزمه‌ها شسته مي‌شوند. دستان بلند بر آسمان اميدواري همچون پرنده‌هاي رها از دام زمين مي‌گريزند و صدايي در تاريک، روشني دل مي‌افتاد که: بخوانيد مرا تا اجابت کنم شما را.