لیلی چواز این جهان فانی           بگذشت (درگذشت)به دوره ی جوانی

                                مجنون که همیشه یاراو بود         پیوسته سرمزار او بود

                                چوبی بنشاند درکنارش               تاگم نکند ره مزارش

                                 هرروزکه سر بران بسایید             خوناب جگربرآن ببارید

                                 شد شاخه ی سبز آن نگونسار       دربربگرفت تربت یار

                                 گفتند مراقبان دلخون                    اینست درخت بید مجنون

                                 آزاده وبی ثمر چو لیلاست              هر جا که بود همیشه زیباست(همانند لیلی)