سیگار کشیدن عامل خطر اصلی بیماری‌های انسدادی مزمن ریه است. مواد محرک دود تنباکو (قطران و گاز سیانید) مسئول بروز برونشیت و آمفیزم هستند. این محرک‌ها عمل موهای کوچک بنام مژه (CILLIA) که ریه‌‌ها را از آلودگی ها پاک می‌کنند، متوقف می‌کند. هم‌چنین سبب، ترشح بیشتر موکوس توسط غدد ریه می‌شوند. وقتی‌که مژک‌ها غیرفعال می‌شوند، فرآیند پاک سازی ریه‌ها از موکوس اضافی، قطران و سایر ناخالصی‌ها اجباراً باید توسط سرفه انجام شود. سیگاری‌ها، بیشتر از غیرسیگاری‌ها سرفه می‌کنند و خلط بیشتری تولید می‌کنند.
سایر علائم تنفسی شامل: کوتاهی تنفس، سنگینی سینه، خس‌خس، درد سینه، سینوزیت‌ و سرماخوردگی‌های مکرر است. تقریباً تمام بیماران مبتلا به آمفیزم ، سیگاری هستند
نتایج تحقیقات ، نشان می‌دهد که عادت قبلی به کشیدن سیگار و نیز در معرض دود دیگران قرار گرفتن، می‌تواند سرخرگها را سفت و سخت کند و قابلیت انعطاف آنها را کم نماید و به آنها صدمه بزندسفتی سرخرگها می تواند باعث سکته قلبی ، پارگی رگهای مغزی و نارسایی کلیه‌ها شود. انجمن قلب می‌گوید نتایج این تحقیقات بر سیگار نکشیدن در مکانهای عمومی تاکید می‌کند.

ترک سیگار برای بهبود سلامت کلی و پیشگیری از مرگ زودهنگام حیاتی است زیرا سیگاری ها، مستعد ابتلاء بیماری های مزمن از جمله تصلب شریان (تجمع پلاک ها در رگ ها) هستند.

با ترک سیگار، تقریباً بلافاصله گردش خون شخص شروع به بهبود می کند و سطح مونو اکسید کربن در خون شروع به کاهش می کند. (مونو اکسید کربن گازی بی رنگ و بی بو است که در دود سیگار یافت می شود و سبب کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن می شود.) تعداد نبض و فشار خون شخص سیگاری به طور غیر طبیعی بالا است، که پس از ترک سیگار شروع به برگشت به حد طبیعی می کند.