دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده، بخش ناچیزی از تحریم‌های نارسیده به هدف خود را خرج یک هدف بزرگ‌تر کرده و به‌بیان ضرب‌المثل‌های برآمده از فرهنگ غنی و پرافتخار ایرانی، «روغن ریخته را نذر امام‌زاده کرده است.» به این ترتیب واشنگتن شاید قصد تقویت مواضع برخی از نامزدها و تضعیف مواضع برخی دیگر را داشته باشد.

تحریم برای یانکی‌ها یک ابزار سیاست خارجی است که در واقع سطح‌ پایین‌تر ابزار جنگ است. همان‌طور که رئالیست‌ها از «توسیدید» گرفته تا «مورگنتا»، جنگ را ابزار مشروع کشورداری می‌دانستند، آمریکایی‌ها امروز تحریم را با توجه به هزینه‌های کمتر آن در بسیاری از موارد جایگزین جنگ کرده و برای خود بدان مشروعیت بخشیده‌اند.

تحریم ابزاری است که در راستای منافع سیاست خارجی آمریکا شل و سفت می‌شود و پیچ تنظیم آن کاملا خود را با منافع واشنگتن و اشاعه‌طلبی بین‌المللی آن هماهنگ می‌کند. بنابراین اگر تحریمی سخت‌تر می‌شود، کاملا در راستای منافع ملی آمریکا سخت می‌شود و اگر تعدیل می‌شود، با نگاه به اهداف سیاست خارجی است که تعدیل می‌شود.