به نظر می‌رسد دولت اوباما در اولین گام خود برای تعامل با دولت آینده ایران انتظارها را برآورده نکرد، اعمال این رویه از سوی کاخ سفید اگر چه فشار را بر ایران افزایش داده اما تجربه قبلی نشان داده که در عمل منجر به آن چه «انعطاف» بیشتر ایران می‌نامند نشده است. با توجه به مواضع صریح مقام‌های ایرانی درباره به رسمیت شناخته شدن حق برخورداری ایران از فناوری هسته‌ای، این شیوه یعنی «مذاکره تحت فشار» نه تنها بن‌بست پیش آمده در روند مذاکرات هسته‌ای را باز نخواهد کرد بلکه این کلاف سر در گم را پیچیده‌تر می‌کند. رسیدن به فرمولی برای اعتمادسازی در مسئله هسته‌ای کار چندان پیچیده‌ای نیست. راه رسیدن به این فرمول از نهادهای فنی و تخصصی همچون آژانس می‌گذرد اما اگر نگاه آمریکا به مسئله هسته‌ای ایران همچنان مبتنی بر استفاده از اهرم مسئله هسته‌ای - به واسطه قدرت اجماع‌سازی این مسئله - برای تسویه حساب در دیگر حوزه‌های سیاسی مثل سوریه، صلح خاورمیانه و... باشد نمی‌توان چندان امیدی به تغییر شرایط داشت.